เรื่องสยอง…อย่าท้าทาย!!!

คำเตือน…ระวังไว้ก่อนที่คุณจะพูดอะไรเรื่องนี้เป็นเรื่องจากนักศึกษาคนหนึ่ง………………

 

สวัสดี ค่ะดิฉันเป็นนักศึกษาปี 1 ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ที่จะเล่าให้ฟังไม่ใช่ ประสบการณ์ในมหาลัยนะค่ะ แต่เป็นประสบการณ์ตอนเรียนอยู่ชั้นมัธยมที่จังหวัดนครสวรรร์ บ้านดิฉันอยู่ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ดิฉันเลยต้องมาอยู่หอพัก หอพักที่ดิฉันอยู่เป็นหอพักสตรี จึงทำให้ดิฉันมีแต่เพื่อนๆ ผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ ส่วนตัวดิฉันเองมีนิสัยที่ชอบทำอะไรแบบสนุกไปวันๆ แล้วภาษาที่เพื่อนๆเรียก คือชอบ(แหกกฏ) ของหอพักเป็นประจำ หนีเที่ยวไปเดินห้าง ไปตามเทศกาล ที่จังหวัดเขาจัดขึ้น ซึ่งหอพักมีกฏระเบีนบให้นักเรียนเข้าหอพักห้ามเกินเวลา 18.00 น. แต่ดิฉันก็ไปกับเพื่อนที่หอแล้วกลับเกินเวลาอยู่ประจำ แต่ผู้ดูแล หอพักก็เอาผิดดิฉันไม่ได้ เพราะดิฉันจะเอาตัวรอดไปได้ทุกครั้งจนผู้ดูแลตั้งชื่อดิฉันว่า “ปลาไหล”

 

และแล้วก็มาถึงวันเกิดเหตุที่ดิฉันไม่มีวันลืมเลย หลังจากการเรียนของวันสิ้นเดือนจบลง เจ้าของหอพักให้ดิฉันและเพื่อนพาน้องๆ ไปตัดผมเพราะว่าพรุ่งนี้อาจารย์จะตรวจ พอทุกคนตัดผมเสร็จแล้วก็ประมาณ เวลา 19.30 น. เป็นเวลาที่รถประจำทางที่ผ่านหน้าหอพักหมดพอดี ดิฉันจึงเหมารถจากทางอีกด้านหนึ่งซึ่งเป็นทางด้านหลังหอพัก แล้วทางรถผ่านทางเดียวคือทางวัดซึ่งติดกับหอพัก แล้วทางเข้าหอพักเป็นทางแคบๆ แล้วมึดมาก ซึ่งรถที่เราเหมามาเขาไม่เข้าไปส่งเราต้องเดินเข้าประมาณ 100 เมตร

 

ขณะที่เราผ่านวัดวันนั้นมีงานศพที่กำลังเตรียมตัวจะสวดอภิธรรมตามประเพณี ความนึกสนุกของดิฉันก็เกิดขึ้นดิฉันได้ร้องทักเจ้าของงาน คือคนที่นอนในโรงสี่เหลี่ยมนั้น ว่าสวัสดีค่ะแล้วยกมือไหว้หลังจากนั้นเพื่อนๆ ได้ร้องทักว่าอย่า พูดแบบนี้เดี๋ยวเขาก็ตามมาหรอก แต่ดิฉันไม่ฟังแล้วยิ่งสนุกไปกันใหญ่ เพราะรถที่นั่งมาเป็นใจดับไฟทำให้ที่รถมึดมาก แล้วทุกคนก็กรีดกันเสียงดังมาก ดิฉันหัวเราะดังลั่น แล้วพอรถจอดที่เราต้องเดินไปมีคนเล่นผีถ้วยแก้วอยู่ ดิฉันก็ร้องทักว่าเล่นไม่ชวนเลยนะแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นคือเพื่อนพากันว่าฉัน ว่าเดี๋ยวก็เจอดีหรอกแต่ดิฉันยังไม่เลิกสนุก ดิฉันวิ่งก่อนใครแล้วบอกว่ามีใครก็ไม่รู้อยู่บนกำแพงวัด

 

เพื่อนๆ พากันร้องกรี๊ด แต่ดิฉันหัวเราะชอบใจ แล้วพอเราเข้าถึงที่หอพัก ต่างก็พากันแยกยายไปอาบน้ำดิฉันก็ไปอาบน้ำเช่นกันแต่ห้องที่ดิฉันจะอาบมีคนอาบอยู่ดิฉันจึงต้องต่อคิว จึงเอาผ้าเช็ดตัวพาดไว้ที่ขอบประตูห้องน้ำ แต่พอดิฉันเงยหน้าขึ้นไปจะพาดผ้าสิ่งที่ฉันห็นคือ ภาพผู้ชายมองลงมาที่ฉัน แล้วยิ้ม หลังคาห้องน้ำจะมีกระเบื้องใสอยู่แผ่นหนึ่งจึงทำให้ฉันเห็นชัดขึ้น ดิฉันร้องกรี๊ดอย่างดังแล้วตัวสั่นมาก เพื่อนสนิทฉันมากอดฉันไว้แน่นแล้วร้องไห้ พอเพื่อนดิฉันสวดมนต์ดิฉันก็หายตกใจแล้วเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนๆ จึงไปขอธูปผู้ดูแลหอพักมาให้ไหว้พระแล้วขออโหสิกรรมให้กับศพที่วัด แล้วคนที่เล่นผีถ้วยแก้วก็ด้วย

 

แล้ววันรุ่งขึ้น เพื่อนดิฉันพาดิฉันไปที่วัดที่งานศพนั้น ดิฉันตกใจมาก เพราะสิ่งที่เห็นคืองานศพของผู้ชาย แล้วหน้าตายังคล้ายกับที่ดิฉันเห็นเมื่อคืน ดิฉันถามคนที่มางานบอกว่าเป็นศพที่เกิดอุบัติเหตุรถคว่ำตายเมื่อคืนนี้เอง ทำให้ดิฉันช๊อกไปชั่วขณะแล้วดิฉันก็ได้ไหว้ศพเพื่อขออโหสิกรรมต่อจากนั้น มาดิฉันไม่เคยทักอะไรหรือเล่นอะไรแบบนี้อีกเลย

 

Cr…http://pak-kad.blogspot.com